Þó að samskiptaturnar og fjarskiptaturnar deili nokkrum hagnýtum líkindum, þá hafa þeir líka mun.
Báðir eru notaðir til sendinga og móttöku merkja, sem styðja þráðlaus samskipti. Hins vegar hafa samskiptaturnar víðtækari virkni. Auk þess að styðja við algeng radd- og gagnasamskipti er einnig hægt að nota þau til samskiptaflutninga í tilteknum atvinnugreinum, svo sem járnbrautum og námum, til að tryggja upplýsingaflutning innan þessara atvinnugreina og uppfylla sérstakar samskiptaþarfir þeirra. Fjarskiptaturnar einbeita sér hins vegar fyrst og fremst að almennum farsímasamskiptum, tryggja merkjasendingu milli fartækja eins og síma og spjaldtölva og grunnstöðva, og mæta daglegum þörfum almennings fyrir símtöl og netaðgang.
Varðandi tegundir merkjasendinga, geta samskiptaturnar séð um flóknari fagmerki, svo sem iðnaðarmerki með sérstökum samskiptareglum; fjarskiptaturnar senda aðallega almenn farsímasamskiptamerki.
Hvað varðar notkunarsviðsmyndir, þá finnast fjarskiptaturna á vinnusvæðum atvinnuiðnaðarins, en fjarskiptaturnar eru víða dreifðir í þéttbýlum svæðum eða svæðum með samskiptaþarfir, svo sem borgum og dreifbýli.